|
Bu bölümde ilk kısımda seferberlik esnasında Anadolu'dan bir köy yaşantısı sergilenmektedir. Savaşlara katılmak için anacığından helallik isteyen bir nefer : "Anacığım, ben savaşa gidiyorum, belki dönemem, hakkını helal et! Dönemezsem beni Çanakkale topraklarında ara. Bana dua et" diyerek sevdiklerinin gönlünü almıştır. Canı kadar sevdiği emanetleri üzerlerinde taşımışlardır. Ve uğrunda ölmüşlerdir. Analarına doyanlar,analarına doymayanlar unutmasın. Çocuklarına doyanlar, şehit yetimlerini unutmasın. Vatan unutulmayan şehitlerdir Bayrak unutulmayan şehitlerdir. |
|
|
İkinci kısımda babasıyla dedesinin savaşa katılmak üzere hazırlık yaptıklarını gözleyen Küçük Ali de hazırlığa girişmiştir. Ali'nin hazırlık yaptığını gören dedesi: "Oğlum Ali biz babanla Çanakkale'ye gidiyoruz. Onun için hazırlanıyoruz. Sen niçin hazırlanıyorsun?"
- Dede, bende sizinle geliyorum.
- Ali senin burada kalman lazım, sen daha küçücüksün.
- Dede, ben belki silah taşıyamam ama sizin mermilerinizi taşırım. Ne olur ben de geleyim.
Diyerek, çocuk dahi olsa Türk çocuğunun yüreğinin büyük olduğunu gösteren bir sahne sergilenmektedir. |
|
|
